طراحی خانه ویلایی در روستا

از لحاظ رستوران، موزیک زنده یا فروشگاه های معروف شهر ویلیام اسپرت در تنسی شهرت چندانی ندارد. همه این ویژگی های متعلق به شهری است که ۱ ساعت و نیم با تنسی فاصله دارد، نشویل. هرگونه امکاناتی که در شب های شهر تنسی یافت نشود، در زیبایی خیره کننده آن جبران می شود. تپه های گرد، خانه های زراعتی چمن دار و خانه های متعلق به قرن ۱۹ چشم انداز آن را تکمیل می کنند. ۱ زن خانه دار و موسیقی دان برتر تصمیم گرفتند گوشه ای از این شهر حومه ای را  با طراحی خانه ویلایی در روستا به عنوان محل گذران تعطیلات آخر هفته خریداری کنند. آن ها ۱ خانه مزرعه دار ۷۵۰ جریبی از دوران ۱۸۰۰ پیدا کردند با تعداد زیادی آغل و انبارهای کاه بیرونی. تصمیم گرفتند این خانه مزرعه ای را بازسازی کرده و به حالت اولیه برگردانند. با کمک شرکت مهندسی HS2 این پروژه را شروع کرده و در عرض ۲ سال ساختمان های قدیمی را تخریب کردند و تک تک قطعات چوب را بازیافت کردند تا خانه را شبیه به دوران قدیم خود کنند. در این حین اعضای جدید خانواده نیز به کمک آن ها آمدند : فرزندان، نوه ها، دوستان و همکاران موسیقی دانی که برای مهمانی های آخر هفته به اینجا می آیند. فرزندان این خانواده به ترتیب ۱۶، ۱۹ و ۲۱ ساله هستند. مساحت خانه ۱۳۰۰ مترمکعب است و دارای ۵ اتاق خواب، ۴ حمام و دستشویی، مهمان خانه ای با ۲ اتاق خواب، ۲ حمام و دستشویی می باشد.

نمای ساختمان تمیز و رنگ آمیزی دوباره شد. پهلویی جدیدی برحسب نیاز اضافه شد. پشت دری های اصلی خانه بازسازی و نصب دوباره شد، مثل درب ورودی اصلی. به گفته یکی از معماران اصلی پروژه همه اجزای خانه برداشته و دوباره نصب شده. او همچنین اضافه کرده : “هدف اصلی بازسازی خانه اصلی بود. هر جزء جدیدی ۱ شگفتی به حساب می آمد. همه افراد پروژه از تمام قوای خود استفاده کردند تا حد ممکن اجزای اصلی حفظ شود”. محوطه سازی اطراف خانه زراعتی پیشرفت خاصی نکرده بود، آغل ها در حال از هم پاشی بودند. تصویر قدیمی از خانه :

تصویر خانه جدید : با نگاهی به طرف چپ خانه تمام قسمت های جدید و چشم اندازها را خواهید دید که با ۱ راه باریکه به هم متصل هستند. ساختمان اصلی ۱ اتاق نشیمن، غذاخوری و مطالعه در طبقه همکف دارد. ۱ اتاق خواب اصلی و ۲ اتاق خواب دیگر در طبقه دوم، ۱ اتاق تلویزیون و ۱ اتاق خواب دیگر در طبقه سوم هم دارد. ساختمانی که اضافه شده شامل ۱ آشپزخانه جدید و هال و ۱ اتاق خواب اصلی دیگر در طبقه دوم می باشد. داشتن اتاق خواب اصلی دوم به صاحبان خانه اجازه می دهد بخش اضافه شده را از خانه اصلی جدا کرده و زمانی که خودشان ۲ نفر هستند فقط سیستم گرمایشی یا سرمایش آن را روشن کنند. معمار پروژه می گوید : “سعی کردیم به اجزای قدیمی و جدید احترام بگذاریم و طراحی خانه ویلایی در روستا ماهیت خود را حفظ کند اما همه آن ها را رنگ سفید زدیم. قصد نداشتیم ۱ خانه قدیمی داشته باشیم و بعد ۱ جعبه شیشه ای بسازیم. در یک دوره ای تغییراتی در طراحی خانه ایجاد شد که به سمت شکلی مدرن تر و غیرعادی برای خانه جدید می رفت اما مشتری از این کار پشیمان شد و واقعا تصمیم گرفت از فرم آغل استفاده کند. تکامل زیادی صورت گرفت”. دودکش ها جدید هستند، در محل دودکش های قدیمی با آجرهای بازیافتی ساخته شدند.

قبلا آشپزخانه ای مجزا در پشت خانه قرار داشت. از آنجا که اصالت نداشت آن را تخریب کرده و به جای آن ۱ ایوان خواب مخصوص اتاق خواب اصلی و راه باریکه ای برای اتصال به ساختمان جدید ساختند. در تصویر زیر محل آشپزخانه قدیم و ایوان جدید در طبقه دوم پشت خانه، راه باریکه و پنجره های دو ارسی آن و ساختمان جدید در طرف راست را می بینید. صاحبان جدید خانه احتمالا دومین یا سومین صاحب این ملک هستند که دورتادور خانه را فرا گرفته. تیم سازنده این شرکت ساختمانی تمام آغل های اطراف را گشتند و چوب هایی که قابل تعمیر نبودند را جمع آوری، ضدعفونی و شستشو، و سپس رنده کرده و در ساخت خانه استفاده کردند. معمار اصلی پروژه گفته : “بازیافت آن حجم چوب زمان زیادی می برد. در این پروژه عشق و علاقه زیادی گذاشته شده. امیدواریم در پایان رابطه خوبی بین آغل جدید و خانه قدیمی برقرار شود”. صاحبان ملک بخشی از آن را اجاره داده اند، زنبور و گله گاو دارند. یونجه کاشته و آن را می فروشند. اما هنوز تصمیم قطعی برای استفاده بهینه از ملک نگرفتند.

به جای ساخت ۲ آشپزخانه مجزا برای داخل و خارج از خانه و به هدف مشهود بودن طراحی خانه ویلایی در روستا این گروه ۱ آشپزخانه تغییرپذیر در ساختمان جدید ساختند. درب های کشویی ۸ فوتی در ۳ طرف تجربه ای داخلی-بیرونی به وجود می آورند. ساکنان خانه از آشپزخانه تا مسیر باغ پیاده می روند تا برای وعده غذایی خود گوجه فرنگی و خیار بچینند. نقطه اوج این فضا ایوان حصارداری است که تنور چوبی مخصوص نان پزی دارد. این خانواده زمان زیادی صرف آشپزی می کند پس آشپزخانه قلب خانه آن ها محسوب می شود. بسیاری از شیرینی پزی ها و خیارشور گرفتن ها در این نقطه اتفاق می افتد. دیوارهای آشپزخانه کاشی بتنی با رنگ آبی سفارشی است. دیوار پشت اجاق گاز کاشی شیشه ای سفید است. بخش های چوبی آن از درخت های صنوبر خود ملک به وجود آمده اند. رویه کابینت سمت چپ کاغذ کمپرس شده و میز ثابت وسط آن از سنگ صابون است. پاسیوی بیرون آشپزخانه با سایه درختان تازه کاشته شده تبدیل به محل غذاخوری زیبای خانوادگی می شود.

بالای آشپزخانه اتاق خواب اصلی دوم قرار دارد. سقف آن از چوب اتاق شیروانی خانه اصلی ساخته شده اما فقط هدف تزئینی داشته. کمد لباس ها از چوب بازیافتی درخت بلوط است. فضای چهارگوش وسط اتاق، دستشویی است. تزئین دیوار آن از شاخه هایی ساخته شده که با تلق شیشه ای لمینت شده اند. طراحی دکوراسیون داخلی اتاق خواب اصلی تابستانی با شومینه و ایوان خواب مخصوص به خود همراه بوده. ساختمان جدید و اصلی با ۱ درب کشویی ۱۰ فوتی از هم جدا می شوند. وقتی این زوج به تنهایی در این مکان اقامت دارند می توانند فقط یکی از ساختمان ها را گرم یا سرد نگه دارند.

در این تصویر ساختمان جدید را در ادامه خانه اصلی می بینید. منظره استخر و چشم انداز زیبای این منطقه از ایوان خواب طبقه دوم و ایوان حصاردار طبقه پایین قابل تحسین است. آشپزخانه به عرشه ای از چوب صنوبر منتهی شده و به راه باریکه ای که به خانه اصلی می رسد متصل است. پنجره های ۲ ارسی این راه باریکه بعد از باز شدن نسیم را به داخل می آورد.

زمین راه باریکه چوب بلوط بازیافتی است که در اینجا لکه گیری سفید شده. به احتمال زیاد این نقطه نقش ایوان داشته. همچنین محل آشپزخانه قدیمی بوده که تخریب شده. از این زاویه می توانید داخل خانه قدیمی، اتاق غذاخوری و هال آن را ببینید.

هال و نشیمن در ساختمان اصلی قرار دارند. گروه سازنده بعد از بررسی خانه در دوره بازسازی ساختمان از قاب موجود بین این ۲ اتاق راضی بودند و تصمیم گرفتند دست به آن نزنند و طراحی خانه ویلایی در روستا مشهود باشد. به گفته معماران احترامی به سبک است. روی قفسه های این قاب میخ و ابزار و بطری های کوچکی که در زمین اطراف پیدا شده قرار دادند. این خانواده تعداد زیادی از اشیای وراثتی را نگهداری کرده. چندین وسیله همراه با خود خانه به آن ها رسیده. برای باقی مبلمان و لوازم هم از طراح داخلی Jonathan Pierce کمک گرفتند. شومینه اصلی خانه برداشته شد و دوباره دقیقا به همان شکل ساخته شد. فرش ها جمع آوری شد و کف زمین پرداخت جدید خورد، یکی از معدود قسمت هایی بود که نیاز به تخریب نداشت. معمار پروژه می گوید : “هنوز هم زمین تراز نیست. ما هرگز زمین را به طور کامل تراز نکردیم چون نیاز به تخریب و ویرانی زیادی داشت”.

درب ورودی اصلی خانه برداشته، پرداخت گری دوباره و نصب شد. ورودی خانه یکی از نقاط محبوب مادر خانواده است. او عاشق کاغذ دیواری است و آن را “نوعی روانگردان متعلق به قرن ۱۸” می نامد. چوب راش آغلی که در ملک وجود داشته به اتاق مطالعه خانه جان داده.

دکوراسیون اتاق خواب مهمان در خانه اصلی، دلربایی قرن ۱۹ را به همراه دارد.

حمام اصلی که در تصویر زیر به چشم می خورد کاملا جدید است. به گفته معمار پروژه در اینجا حمام و دستشویی وجود نداشته.

پسر ۱۶ ساله این خانواده که در آن زمان ۱۴ سال بیشتر نداشته، درخواست درب مخفی برای اتاق خوابش داده.

۱ حیاط پشتی با استخر جدید ساخته شد که در طرف چپ آن مهمان خانه ای قرار دارد. پشت این مهمان خانه گاراژ مخفی قرار دارد. هدف از این کار دیده نشدن اتومبیل ها در ملک خانه بوده. در ۲ سوی این مهمان خانه اتاق خواب ساخته شده و بین آن ها اتاق نشیمن قرار گرفته که اگر از هر ۲ طرف باز شود چیزی شبیه راه باریکه ایجاد می گردد.

در سمت چپ تصویر دودخانه قدیمی دیده می شود که در دوران بازسازی خانه تخریب شد. تک تک الوارهای آن شمرده و دوباره از نو ساخته شد. این اتاق هم اکنون نقش انبار باغبانی دارد. دودکش جدید از آجر بازیافتی ساخته شده است. معمار پروژه گفته : “دقیقا مثل دودکش قدیمی نیست اما بی شباهت هم نیست. مثل ۱ مکالمه می ماند. می خواستیم به وضوح نشان بدهیم چه زمانی ۱ طرف توقف کرده و طرف دیگر شروع می کند”.

منبع : طراحی دکوراسیون داخلی